معرفت‏شناسي تجربه ديني

گرچه «تجربه‏ديني» امري فراگير و همه‏جايي است، اما انديشه تجربه ديني پديده‏اي نو و جديد مي‏باشد كه پيشينه آن به اروپاي مدرن مي‏رسد و امروزه به عنوان يكي از مباحث مهم فلسفه دين مورد بحث و بررسي قرار مي‏گيرد. تجربه‏ديني، ابعاد متنوعي دارد: پديدارشناختي، روان‏شناختي و معرفت‏شناختي. نوشتار حاضر به بحث پيرامون بُعد معرفت‏شناختي تجربه ديني مي‏پردازد. معرفت‏شناسي تجربه ديني درصدد پاسخ به اين سوال است كه آيا تجربه ديني مي‏تواند باور ديني را موجه سازد يا نه؟ در پاسخ به اين سوال، راههاي مختلفي وجود دارد كه تحليل براساس ماهيت و سرشت تجربه ديني يكي از اين راهها به شمارمي‏رود. بنابراين حل اين مساله تاحدودي به توصيف ما از تجربه ديني بستگي خواهد داشت. نظريه‏هاي مطرح‏شده در ذيلِ اين سوال را مي‏توان در سه دسته عمده جاي داد: 1. احساسي‏بودن تجربه‏ديني؛ 2. ادراك حسي‏بودن تجربه‏ديني و 3. فوق‏طبيعي‏بودن تجربه‏ديني. برهمين‏اساس مقاله حاضر، پس از طرح مباحث مقدماتي پيرامون تجربه ديني و معنا و ويژگيهاي آن، به بررسي حجّيت معرفت‏شناختي تجربه ديني براساس ماهيت و سرشت اين تجربه مي‏پردازد