علم و دين

امروزه دين و دين‏ورزان در معرض هجوم انواع سوالات و پرسشهايي واقع شده‏اند كه پاسخهايي درخور مي‏طلبد و ازاين‏ميان، بخشي از سوالات در مقوله رابطه ميان علم و دين مي‏گنجد؛ مبني‏براين‏كه آيا ميان علم و دين تعارضي رخ نموده است يا خير؟ و اگر پاسخ مثبت است، چه راه حل و پاسخي مي‏توان براي حل اين تعارض ارايه داد؟ ميان علم و دين، به لحاظ منطقي، چهارگونه رابطه محتمل است: 1. آنها را مي‏توان به دو حوزه كاملاً متفاوت متعلق دانست كه طبعاً با يكديگر كاري ندارند. 2. ميان آن دو تعارض و اصطكاك برقرار است؛ ولي براي حل تعارض، اولويّت را به دين بسپاريم. 3. در حل تعارض، اولويت را به علم دهيم. 4. با حفظ حرمت و جايگاه علم و دين، قايل به مشاركت و همكاري ميان آن دو باشيم. اين مقاله مي‏كوشد با بهره‏گيري از شواهد و ادلّه، سه رابطه نخست را نقد كرده، برمبناي رابطه چهارم، يعني با اعتقاد به‏اين‏كه بايد ضمن حفظ حرمت و جايگاه علم و دين، به مشاركت ميان آن دو قايل باشيم، تعارض مذكور را حلّ و فصل نمايد.