تاثير انجام لمس درماني به وسيله مادر بر شاخص‌هاي تن‌سنجي نوزاد نارس

تاثير انجام لمس درماني به وسيله مادر بر شاخص‌هاي تن‌سنجي نوزاد نارس

چكيده: مقدمه و هدف: تاثير اجراي لمس درماني بر وزن‌گيري نوزادان، در مطالعه‌هاي متعددي بررسي شده است، در حالي كه تاثير اجراي لمس به وسيله مادر بر وزن و ساير شاخص‌هاي تن‌سنجي نوزاد، كمتر مورد توجه بوده است. هدف از اين مطالعه بررسي انجام لمس درماني به وسيله مادر بر شاخص‌هاي تن‌سنجي نوزاد بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني دو سو كور كه در سال 1389 در دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام شد، تعداد 60 نوزاد نارس ترخيص شده از بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان، به روش تخصيص تصادفي به طور مساوي به دو گروه آزمون و كنترل تقسيم شدند. با انجام لمس در حضور مادر، چگونگي اجراي آن به مادران آموزش داده شد، هم‌چنين كتابچه‌هاي آموزشي در زمينه مراحل انجام لمس در اختيار آنان قرار گرفت. لمس در منزل 3 نوبت در روز هر بار به مدت 20 دقيقه، تا تكميل سن جنيني (40 هفته بارداري) به وسيله مادر بر روي نوزادان گروه آزمون انجام مي‌شد. در هر دو گروه وزن و قد نوزادان و دور سر و سينه قبل از ترخيص و پس از تكميل سن جنيني (40 هفتگي) اندازه‌گيري شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي آماري كولموگروف اسميرنوف ، من ويتني، تي مستقل، كاي دو و فيشر تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: مادران دو گروه از نظر ميانگين سن، نوع زايمان، ميزان تحصيلات، شغل و وضعيت اقتصادي، هم چنين وزن، جنس و ساير مشخصات نوزادي تفاوت معني‌داري نداشتند. در انتهاي مداخله در دو گروه، تفاوت معني‌داري در ميانگين دور سر، سينه و قد نوزادان مشاهده نشد، اما ميانگين وزن نوزادان در گروه آزمون به طور معني‌داري بيشتر از نوزادان گروه كنترل بود (به ترتيب 3/270 ± 3373 و6/372 ± 2905 گرم و 04/0 p= ). نتيجه‌گيري: از ميان شاخص‌هاي تن‌سنجي، لمس درماني بر افزايش وزن نوزادان، نارس تاثير معني‌داري داشت، كه احتمالاً مي‌‌‌تواند به دليل سرعت وزن گيري نوزادان در مقايسه با سرعت رشد ديگر شاخص‌ها از جمله دور سر، سينه و قد نوزاد باشد.