نظريه فطرت وخداشناسي فطري

آيا اصول بديهي و مشتركي درباب شناخت وجود دارد؟ فطري بودن خداشناسي به چه معناست و از چه طريقي قابل اثبات است؟ اين مقاله در جواب به اين دو پرسش اساسي، ابتدا مفهوم فطرت و استعمالات آن در قرآن، كلام، فلسفه و عرفان بررسي مي‏كند و سپس دربخش اول دلايل و شواهد موافقان و مخالفان فطري بودن اصول اوليه تفكر مورد بحث قرار داده، نشان مي‏دهد كه نفي اصول اوليه فطرت موجب مسدود شدن باب علم وتفكر واستدلال است. در بخش دوم، ديدگاه هاي مختلف راجع به فطري بودن خداشناسي مطرح و بررسي شده و با آن چه از آيات واحاديث به دست مي‏آيد مقايسه شده است. همچنين نشان داده شده است كه عليرغم دلالت آيات واحاديث برفطرت توحيدي بشر، نوع شواهد و براهيني كه از جانب برخي دانشمندان در اين زمينه ارايه شده، خالي از اشكال نيست