روش هاي نوين در عرصه تفسير قرآن كريم

يكي از موضوعاتي كه در ساليان اخير مورد توجه قرآن پژوهان قرار گرفته، بررسي روش ها و گرايش هاي تفسيري است. با مطالعه كتب نگاشته شده در اين موضوع در خواهيم مي يابيم كه اكثر تفاسير تا پيش از قرن چهاردهم و نيز بسياري از تفاسير اين قرن با گرايش هايي نظير روايي، فقهي، كلامي، ادبي، عرفاني، فلسفي، اشاري و نظاير آن به رشته تحرير درآمده است؛ اما با آغاز قرن چهاردهم و در نتيجه تلاش-هاي افرادي چون سيد احمد خان هندي، شيخ محمد عبده و رشيدرضا، تفسير قرآن كريم سمت و سويي تازه يافت. به طور كلي روش هاي نوين تفسير قرآن را در اين عصر مي توان در سه محور خلاصه نمود: روش هاي اسلامي اصيل، روش هاي غربي، روش هاي مختلط. در اين مقاله به معرفي روشهاي نوين تفسير نويسي در عصر حاضر پرداخته مي شود.