فلسفه اخلاق: آيا«خير» و «شر» نسبي است ؟

خير» و «شر» از كهن‏ترين واژگان فلسفي هستند كه در ديگر حوزه‏ها نيز به كار مي‏روند، اما مطمح نظر در آن‏ها از جنبه خاصي است و در فلسفه، با نظر به كليت و في‏نفسه بودن خير و شر است كه بحث مي‏شود؛ و لذا هرگونه نظر درباره خير و شر، نظر درباره اخلاق و فلسفه اخلاق خواهد بود. با اين همه، حتي در مسايل روزمره نيز، انسان‏ها به هنگام تصميم‏گيري درباره تقديم و تاخير مسايل، جوياي آن مي‏شوند كه چه چينشي مصلحت گذرا، و كدام يك مصلحت كلي را تامين مي‏كند. تاكنون در اين زمينه مباحث زيادي شده است. اين نوشتار كه ترجمه‏اي است از فصل اول كتاب Basic Moral Conceptنوشته Rolet Saaemann ، به طرح دو نظريه كه هر دو به نسبي‏بودن اخلاق نظر دارند، مي‏پردازد كه اولي ما را به تبعيت از قوانين و نظام‏هاي متداول اجتماعي فرامي‏خواند و ديگري معتقد است كه هر فرد، در حدي كه عمل او زيان‏هاي كلي بر جاي نگذارد، بايد از تمايلات خود پيروي كند يا به نوعي هر طور كه خواست رفتار كند