بازتاب گرايش‌هاي تفسيري كتاب مقدس در تكوين شمايل‌نگاري مسيحي

بازتاب گرايش‌هاي تفسيري كتاب مقدس در تكوين شمايل‌نگاري مسيحي

با توجه به اينكه كتاب مقدس مهم‌ترين منبع شمايل‌نگاري مسيحي به شمار مي‌رود و شمايل‌نگاري نيز به نوبه خود تفسير بصري كتاب مقدس است، لذا توجه به رابطه ميان شمايل‌نگاري مسيحي و تفسير كتاب مقدس ضروري به نظر مي‌رسد. اين رابطه به‌گونه‌اي است كه در پاره‌اي موارد خودِ بازنمايي تصويري، در تفسير متن كتاب مقدس نقشي فعالانه دارد و صرفاً تصويرسازي منفعلانه متن نيست. از اين حيث، براي فهم ادوار مختلف شمايل‌نگاري مسيحي توجه به گرايش‌هاي تفسيري آن دوران نيز درخور توجه است. در اين مقاله آراي تفسيري دو مكتب انطاكيه و اسكندريه به اختصار ذكر مي‌شود و بازتاب اين آراي در هنر صدر مسيحيت (كه از حيث تاريخي تقريباً با اين دو مكتب مقارن است) مورد بررسي قرار مي‌گيرد. همچنين تلاش مي‌شود تا اين رابطه را در نمونه‌هاي مختلف شمايل‌نگاري اين دوران نشان دهيم و با رويكرد ادوار بعدي مقايسه كنيم.