رابطه حرمت خود جمعي و هويت ملي در دانشجويان

Relationship between collective self-esteem and national identity in university students

چكيده هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين جهت و شدت رابطه حرمت خود جمعي و احساس هويت ملي است. روش: روش پژوهش از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دوره كارشناسي دانشگاه اراك بود. 225 دختر و 195 پسر دانشجوي كارشناسي دانشگاه اراك به روش نمونهگيري خوشهاي از 4 دانشكده انتخاب شدند و به پرسشنامههاي مقياس حرمت خود جمعي لاهتانن و كراكر ( 1992 ) و پرسشنامه هويت ملي و نفي هويت ملي ( 1374 ) پاسخ دادند. يافتهها: يافتهها نشان داد رابطه بين هويت ملي و حرمت خود جمعي مثبت و معنادار و رابطه ميان نفي هويت ملي و حرمت خودجمعي منفي و معنادار است. افزون بر اين، رابطه هويت ملي با خردهمقياس حرمت خود خصوصي نيز مثبت و معنادار و رابطه ميان نفي هويت ملي و خردهمقياسهاي حرمت خود خصوصي و هويت منفي و معنادار بود. نتيجهگيري: با افزايش هويت ملي، ميتوان حرمت خودجمعي و در نتيجه احساس بهزيستي روانشناختي را افزايش داد.

Aim: The present study was designed to investigate the direction and intensity of the relationship between collective self-esteem and national identity.ʹ Method: A correlational design was used. 225 female and 195 male undergraduate students in Arak University were selected via multistage sampling from four faculties and completed the Luhtahen and Crocker Collective Self-esteem Scale (Luhtahen and Crocker, 1992) and the National Identity and Deny National Identity (Rahiminejad & Ahmadi, 1995). Results: Results showed that there was a positive significant relationship between collective self- esteem and national identity. However there was a negative significant relationship between deny national identity and collective self-esteem. In addition there was a positive significant relationship between private self-esteem subscale and national identity and a negative significant relation between deny national identity and private self esteem subscale. Conclusion: Findings showed increasing national identity can increase collective self esteem and therefore improve psychological well being.