آموزش حقوق بشر در نظام بين‌الملل

اگر چه ممكن است در تفكر سنتي، حقوق بشر قدمتي به تاريخ نوع انسان داشته باشد ولي در روي‌كرد مدرن، شناسايي جهاني و توسعه‌ي اين حقوق، بدون ترديد در حد وسيعي مديون تلاش‌ها و كوشش‌هاي سازمان ملل متحد است. اهميت و ارزشي كه جامعه‌ي بين‌المللي براي آموزش حقوق بشر قايل است در تصميم سازمان ملل در اعلام دهه‌ي 2004- 1995 به عنوان دهه‌ي آموزش حقوق بشر تبلور يافته است. مقاله‌ي حاضر ضمن پرداختن به پنج محور حق بر آموزش حقوق بشر در اسناد بين‌المللي، تعهدات قانوني دولت‌ها، اهداف آموزش حقوق بشر، محتواي آموزش حقوق بشر و فرايند آموزش حقوق بشر اين ايده را مطرح مي‌كند كه با توجه به گستردگي گروه‌هاي مشمول آموزش ـ از جمله سياست‌مداران، قضات، دادستان‌ها، حقوق‌دانان، پليس، زندان‌بانان، نظاميان، والدين، روزنامه‎نگاران، مقامات مسيول اجراي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، سازمان‌هاي غيردولتي– مقوله‌ي جدي آموزش حقوق بشر از مهم‌ترين و كارامدترين راه‌كارهاي اجراي حقوق بشر، و تحقق عدالت در روابط انساني و در نتيجه توسعه‌ي پايدار انساني است.