بررسي آسيب هاي عصب شناختي در بيماران مبتلا به ناگويي هيجاني

بررسي آسيب هاي عصب شناختي در بيماران مبتلا به ناگويي هيجاني

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي و مقايسه هم نوساني امواج مغز و تقارن نيمكره هاي مغز در افراد مبتلا به ناگويي هيجاني و افراد غيرمبتلا بود. بيست و چهار داوطلب (14 بيمار مبتلا به ناگويي هيجاني و 10 داوطلب سالم) در اين پژوهش شركت كردند. ميزان ناگويي هيجاني شركت كنندگان در اين پژوهش بر اساس نمره آنها در مقياس ناگويي هيجاني تورنتو-20 (TAS-20) اندازه گيري شد. هم نوساني و عدم تقارن بين نيمكره ها در دو گروه شركت كنندگان با استفاده از الكتروآنسفالوگرافي كمي (qEEG) سنجيده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه ميزان هم نوساني و عدم تقارن بين نيمكره ها در دو گروه به صورت معنادار متفاوت است. كمترين ميزان هم نوساني براي گروه بيماران مبتلا به ناگويي هيجاني در باند فركانسي تتا (7-5/3 هرتز) و در ناحيه پس سري به دست آمد. بيشترين ميزان عدم تقارن بين نيمكره ها براي گروه مبتلا به ناگويي هيجاني در باند فركانسي تتا و آلفا، در نواحي پس سري (7-5/3 هرتز) و در باند فركانسي تتا در ناحيه مركزي (12-8 هرتز) مشاهده شد. بر اساس يافته هاي اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه نقص در كلامي سازي هيجان ها و رويكرد غيراحساسي در برابر محرك ها در بيماران مبتلا به ناگويي هيجاني با توجه به هم نوساني امواج مغز و تقارن نيمكره هاي مغز قابل تبيين است.