بررسي ارتباط درك پرستاران از تنش اخلاقي و فضاي اخلاقي محيط كار در بخش‌هاي منتخب مراكز آموزشي - درماني دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1388

پرستاران هر روزه در محيط كاري خود با انواع گوناگوني از تنش هاي روحي روبه‌رو هستند. يكي از عوامل موثر بر تنش اخلاقي تجربه شده توسط پرستاران فضاي اخلاقي حاكم بر محيط هاي باليني مي باشد. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين ارتباط ميان تنش اخلاقي و فضاي اخلاقي محيط كار پرستاران انجام گرفت. مطالعه‌ي حاضر مقطعي از نوع همبستگي است كه در آن 210 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌هاي منتخب مراكز آموزشي - درماني دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1388 انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌ي مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه‌ي تنش اخلاقي Corely و فضاي اخلاقي Olson بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه‌ي 14 انجام گرفت. يافته‌ها نشان داد كه پرستاران مورد مطالعه‌ شدت متوسطي از تنش را تحمل مي‌كردند، در حالي كه فراواني رويارويي با تنش‌ها از ديد آن‌ها بالا نبوده است. بين تنش اخلاقي پرستاران مورد مطالعه و ارزيابي آن‌ها از فضاي اخلاقي محيط كار ارتباط معني‌داري وجود نداشت و از عوامل پنج‌گانه‌ي فضاي اخلاقي فقط عامل مديران (P?0/04) با فراواني تنش و عامل بيماران P=0/001) ( با فراواني و شدت تنش ارتباط معني‌دار و معكوسي داشت. نتايج اين پژوهش گوياي نياز به توجه بيش‌تر مسيولان به مراكز آموزشي - درماني جهت تهيه استراتژي‌هاي گوناگون براي اخلاقي‌تر كردن فضا‌هاي كاري مي‌باشد تا پرستاران در محيط‌هايي به دور از تنش و با آرامش به ارايه‌ي خدمات مراقبتي به بيماران بپردازند.