جنبه تعليمي هزل در مثنوي مولوي

مولانا جلال الدين محمّد مولوي از عارفان و بزرگان اين مرز و بوم است. وي كتاب گران سنگ مثنوي را براي آموزش و تعليم مريدان و ديگر خوانندگان خويش به نظم درآورده است، ليكن در اين كتاب، به ظاهر با زننده ترين هزل ها و كلمات سست روبرو مي شويم و همين، سبب شده بسياري از محققان وي را سرزنش كنند و مدعي شوند كه مولوي مجاز به آوردن چنين هزل ها و كلماتي نبوده است. در اين جستار تلاش مي كنيم ابتدا طنز و هزل را از ديدگاه برخي صاحب نظران تعريف كنيم و سپس اين نكته را باز كنيم كه مولانا جلال الدين بلخي منحصراً در جهت تعليم و آموزش نكته هاي عالي اخلاقي و عرفاني سود جسته است.