بررسي سبكي خسرونامه براي تبيين صحت انتساب آن به عطار نيشابوري

تذكره ها درباره ‌تعداد آثار عطار نيشابوري مبالغه كرده‌اند اما محققان، معدودي از آنها را از آثار مسلّم عطار دانسته‌اند آثاري چون منطق الطير، مصيبت نامه، اسرار نامه و تذكره‌ الاولياي. همچنين نسبت آثاري چون هيلاج نامه و بي سرنامه را به عطار نيشابوري رد كرده‌اند. درباره انتساب خسرو نامه به عطار اختلاف نظر وجود دارد. مقاله حاضر براي اثبات صحت يا عدم صحت انتساب خسرونامه به عطار نيشابوري تاليف شده است، خسرونامه را با آثار قطعي و مسلّم عطار به لحاظ موضوع و محتوا،‌شيوه بيان و خصيصه هاي سبكي مثل متناقض نما، واژگان و تعابير سنجيده‌ايم. بسامد مشتركات خسرونامه با آثار مسلّم عطار صحت انتساب اين اثر را به عطار نيشابوري تاييد ميكند.

Hagiologies have exaggerated about number of Attar Neyshabori’s works; however, researchers deemed a few of them as Attar’s definite works, books like Manteq-Al-Tayr (conference of the Birds), Mosibat Nameh (lamentations), Asrar Nameh (book of mysteries) and Tazkerat- Al- Olya (hagiology of Saints). Similarly, they have denied attribution of works such as Hilaj Nameh and Bisar Nameh to Attar Neyshabori. There some dispute over attribution of Khosronameh (book of kings) to Attar. The present essay has been written to prove correctitude or falsehood of attributing Khosronameh to Attar Neyshabori. We have evaluated Khosronameh by Attar’s definite and absolute works in terms of subject and content, method of expression and stylistic characteristics like contradistinction, terms and interpretations. Frequency of Khosronameh commonalities with Attar Neyshabori’s definite works confirms the authenticity of attributing this work to Attar Neyshabori.