درك دانشجويان پرستاري از موانع كسب اخلاق حرفه‌اي: يك تحقيق كيفي

درك دانشجويان پرستاري از موانع كسب اخلاق حرفه‌اي: يك تحقيق كيفي

زمينه و هدف: صلاحيت اخلاق حرفه‌اي در پرستاري به معني انجام مراقبت‌هاي پرستاري بر اساس موازين اخلاق زيستي است. اين جنبه از صلاحيت‌ها عامل مهمي در ارتقاي كيفيت مراقبت‌هاست. شناخت موانع كسب صلاحيت اخلاقي دانشجويان پرستاري يكي از ضروريات اساسي در بهبود عملكرد حرفه اي آنهاست. توسعه صلاحيت اخلاقي يكي از مهمترين راهبردهايي است كه مي‌تواند به توانمندسازي دانشجويان پرستاري و رشد حرفه‌اي آنها كمك كند. هدف: اين مطالعه به منظور شناسايي موانع كسب اخلاق حرفه‌اي دانشجويان پرستاري از طريق تحليل محتواي تجارب آنها انجام شده است. روش كار: اين مطالعه با رويكرد كيفي و روش آناليز محتوا انجام گرديد. 25 نفر از دانشجويان پرستاري دانشگاه‌هاي دولتي شهر تهران به صورت در دسترس انتخاب گرديدند و با آنها مصاحبه به صورت نيمه ساختار يافته انجام شد. مصاحبه ها خط به خط دست نويس و با استفاده از تحليل محتواي كيفي توصيفي بر اساس روش گرانهيم و لاندمن تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: هشت درون مايه از داده‌ها به دست آمد كه شامل: كمبود انگيزه و علاقه‌مندي دانشجويان به حرفه پرستاري، كمبود خودآگاهي، كمبود مدرسين مسلط به علم اخلاق، نارسايي برنامه درسي، استفاده از روشهاي نامناسب در آموزش موضوع هاي اخلاقي، مشكلات ارزشيابي و كمبود ابزارهاي عيني براي ارزشيابي توانايي‌هاي دانشجويان در زمينه اخلاق حرفه‌اي، ضعف ارتباطات بين فردي و محدوديت‌هاي محيط باليني مي باشند. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد در توسعه صلاحيت اخلاقي دانشجويان پرستاري هم زمينه‌ها و هم افراد موثر مي باشد. بنابراين موانع صلاحيت اخلاقي را بايد در ابعاد مختلفي جستجو كرد. همچنين يافته هاي اين مطالعه مي‌تواند زمينه‌اي را براي مطالعات بيشتر در اين زمينه فراهم كند.