مطالعه‎ي عوامل موثر بر شدت انرژي در بنگاه‎هاي صنعتي ايران

A Study of the Determinants of Energy Intensity in Iranian Manufacturing Firms

هدف اصلي اين مقاله بررسي تجربي رابطه‎ي بين شدت انرژي و برخي از ويژگي‎هاي منتخب بنگاه در بخش صنايع كارخانه اي ايران مي‎باشد. تحليل‎هاي تجربي مطالعه با استفاده از روش‎هاي اقتصادسنجي و با به‎كارگيري نمونه‎اي مقطعي شامل 12298 بنگاه صنعتي فعال انجام گرفته است. نتايج مطالعه نشان دهنده‎ي يك رابطه‎ي مستقيم بين اندازه‎ي بنگاه و شدت انرژي در بنگاه مي‎باشد. اين نتيجه مي تواند به دليل دولتي بودن اغلب بنگاه‎هاي بزرگ باشد. هم‎چنين نتايج تحليل‎هاي تجربي نشان دهنده‎ي اثر معني‎دار نوع مالكيت بنگاه بر شدت انرژي بنگاه مي‎باشد، به طوري كه بنگاه‎هاي خصوصي داراي شدت انرژي كم‎تري مي‎باشند. نتايج نشان مي‎دهد كه مخارج R&D اثر معني‎داري بر كاهش شدت انرژي بنگاه نداشته است. هم‎چنين، شدت سرمايه‎ي فيزيكي و نرخ دستمزد داراي اثر مثبت بر شدت انرژي بنگاه مي‎باشند.

The main purpose of this paper is to present evidence on the relationship between energy intensity and selected firm characteristics in the manufacturing industry of Iran. The analysis uses econometric methods is performed on a cross- sectional sample of 12298 firms, classified by manufacturing sector. The results indicate that there is a direct relationship between energy intensity and firm size; this may be Due to all major large enterprises being state-owned. The analysis also brings out the finding that ownership type is also an important determinant of energy intensity and results do confirmed that private owned enterprises are less energy intensive. We find that R&D activities are not important contributors to the decline in firm level energy intensity. We also identified that capital intensity and wage have positive impact on energy intensity of industrial firms. JEL Classification: Q4, Q40, B23