ضرب‌المثل در ادب فارسي و عربي، پيشينه و مضامين مشترك

مثل در گستره ادبيات از نقش و جايگاه والايي برخوردار است؛ به طوري كه ارزش و اهميت علمي و تاريخي آن از كتيبه‌ها و سنگ‌نوشته‌ها كمتر نيست. در زندگي تمامي اقشار جامعه، اعم از عامي، تحصيلكرده، فرهيخته و... مثل كاربرد ممتازي دارد و چه بسا جمله كوتاهي كه ضرب‌المثلي يا حكمتي به ارث رسيده از گذشتگان است، كار ساعت‌ها سخن گفتن، دليل آوردن و استدلال كردن و بحث كردن را انجام داده است. تاريخ امثال و حكم در زبان عربي به دوره جاهليت بر مي‌گردد و در زبان فارسي نمي‌توان تاريخ دقيقي براي پيدايش آن ذكر كرد. مفاهيم و مضامين در ضرب‌المثل‌هاي عربي و فارسي بسيار زياد است كه اين مشابهت بيشتر معنوي و در بعضي از موارد لفظي است. پژوهش حاضر به بررسي و تحليل مثل، معاني لغوي و اصطلاحي آن، ويژگي‌هاي لفظي، معاني بيان و سپس به پيشينه امثال در عربي و فارسي و تاريخچه گردآوري امثال عربي خواهد پرداخت و در انتهاي پژوهش، مفاهيم و مضامين مشترك مثل‌ها در فارسي و عربي را با ذكر نمونه مثال‌ها بررسي خواهد كرد.