رابطه بين ميزان استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات با عملكرد آموزشي و پژوهشي اعضاي هيات علمي دانشگاه فردوسي مشهد در سال 87-88

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين پذيرش و كاربرد فنّاوري اطلاعات و ارتباطات با عملكرد آموزشي و پژوهشي اعضاي هييت علمي دانشگاه فردوسي مشهد در سال 87-88 انجام شده شد. بررسي ناشناخته‌ها و چالش‌هاي آموزشي از دلايل انجام اين‌گونه پژوهش‌هاست. اين پژوهش از لحاظ هدف، از نوع تحقيقات كاربردي و توصيفي پيمايشي و نيز براساس روش تحقيق، از نوع تحقيقات همبستگي بوده است. جامعه مورد پژوهش با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي- طبقه‌اي با تخصيص متناسب با حجم نمونه، 274 نفر از اعضاي هييت علمي دانشگاه فردوسي مشهد بود. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه و مشاهده و مصاحبه استفاده شده است. براي محاسبه پايايي بخش‌هاي مختلف پرسشنامه نيز از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون بين ميزان استفاده اعضاي هييت علمي دانشگاه فردوسي مشهد از فنّاوري اطلاعات و ارتباطات با عملكرد آموزشي و پژوهشي‌شان رابطه مثبت (مستقيم) به‌دست آمد؛ هر چه ميزان استفاده از فنّاوري اطلاعات و ارتباطات بيشتر باشد، فعاليت‌هاي آموزشي و پژوهشي اعضا نيز بيشتر و به‌روزتر خواهد شد.