تاثير مرفين بر عفونت لشمانيا ماژور در موش‌هاي نژاد BALB/c و نژاد C57BL/6

تاثير مرفين بر عفونت لشمانيا ماژور در موش‌هاي نژاد BALB/c و نژاد C57BL/6

مقدمه: مرفين با تعديل پاسخ‌هاي ايمني بر واكنش به برخي عفونت‌هاي ميكروبي موثر است. هدف: بررسي اثر حاد مرفين بر عفونت لشمانيا ماژور در موش‌هاي نژاد حساس (BALB/c) و مقاوم (C57BL/6). مواد و روش‌ها: در يك مطالعه تجربي، دوز كم (2mg/kg) و دوز زياد (10mg/kg) مرفين بصورت دو دوز، يك دوز همزمان با تجويز انگل و دوز بعدي 15 روز بعد، به دو گروه از هر نژاد تجويز شد(هر گروه با 5 عضو). به‌عنوان كنترل به گروه‌هايي از موش‌ها قبل از تجويز مرفين، به‌ميزان دو برابر نالوكسان و به يك گروه نيز سرم فيزيولوژي تزريق شد. هفته‌اي يك بار واكنش موضعي محل تزريق انگل ارزيابي شد. نتايج: در موش‌هاي C57BL/6 واكنش موضعي در محل تزريق انگل تا هفته پنجم افزايش و سپس كاهش يافت و به وضع طبيعي برگشت. در مقابل، در موش‌هاي BALB/c در حالي‌كه واكنش موضعي در گروه دريافت‌كننده دوز كم مرفين و گروه‌هاي كنترل تا پايان آزمايش مرتب افزايش يافت و به چند برابر رسيد، در موش‌هاي با تجويز10mg/kg واكنش موضعي افزايش محسوسي پيدا نكرد و تفاوت با گروه كنترل معني‌دار بود(P < 0.05). نتيجه‌گيري: تجويز حاد مرفين تاثير محسوسي بر واكنش موش هاي C57BL/6 در برابر عفونت لشمانيا ماژور ندارد، اما به‌صورت دو فازي و وابسته به دوز بر موش‌هاي BALB/c تاثير دارد.