بررسي تطبيقي مدايح نبوي در شعر جمال الدين عبدالرزاق و احمد شوقي

در اين گفتار مدح نبي يا منقبت، به عنوان يكي از انواع ادبي در زبان فارسي و عربي بررسي مي شود. ادبيات مذهبي، يكي از گونه هاي پر كاربرد در ادب فارسي و عربي است كه به گونه اي بايسته و در خور مورد توجه علمي قرار نگرفته است. يكي از زير مجموعه هاي مهم اين گونه ادبي، مدايح نبوي ( منقبت ها) است كه از نظر كميت و كيفيت در هر دو ادب درخور توجه است. در اين مقاله، سعي بر آن است كه پيشينه و سابقه اين نوع ادبي بررسي گردد، وضعيت و چگونگي مدايح نبوي در ادوار مختلف ادب فارسي و عربي بررسي شود و چهره هاي شاخص و بر جسته اين گونه ادبي -چه در ادب فارسي و چه در ادب عربي- معرفي گردند. مبناي كار در اين مقاله، مقايسه نعت رسول اكرم ( ص ) در تركيب بند جمال الدين عبدالرزاق اصفهاني (588 هـ) و همزيه نبويه احمد شوقي ( 1932 م )است. اين كار با بيان وجوه اشتراك و افتراق اين دو منقبت، با پيش در آمد بررسي وضعيت منقبت سرايي در ادب فارسي و عربي همراه مي گردد، تا هدف را به گونه بهتري مشخص نمايد.