بايسته هاي تحقيق در فلسفه اسلامي

از جمله اتهامات ناروايي كه بر فلسفه اسلامي وارد شده، اين است كه آنچه فلسفه اسلامي ناميده مي‌شود، اگر هم جايز باشد بر آن نام فلسفه اطلاق و آن را مقيد به قيد «اسلامي» كنيم، هماني است كه فيلسوفان درجه اولي همچون ابن سينا، شيخ اشراق و ملاصدرا بيان كرده‌اند و اگر از اشكال ناكارامدي آن صرف‌نظر كنيم، هيچ جاي توسعه‌اي در آن نيست. از اين رو صرف عمر و هزينه براي آموزش و پژوهش در باب آن، جز دور معيوب و آب در هاون كوبيدن و باد پيمودن نيست. ادعاي ما در اين مقاله آن است كه اولاً فلسفه اسلامي منحصر به ابداع و ابتكار سه فيلسوف نامبرده نيست. ثانياً فلسفه اسلامي از جهات متعددي جاي توسعه و نظرورزي دارد و سال هاي متمادي مي‌تواند از انديشمندان دلربايي كند و ذهن و زبان آنها را به خود جلب نمايد.