ابعاد فرهنگ سازماني در سازمان‌هاي صنعتي بزرگ ايران

ابعاد فرهنگ سازماني در سازمان‌هاي صنعتي بزرگ ايران

نقش كارساز فرهنگ در كاركردها و اثربخشي سازماني، شناخت ابعاد فرهنگ سازماني بسيار مهم است. هدف اين مقاله، تعيين ابعاد فرهنگ در سازمان‌هاي صنعتي برتر ايران است. بر اين اساس، با ابداع مدلي سه سطحي كه تركيبي از دو مدل هافستد و شاين است، به شناخت مفروضات اساسي، ارزش‌ها، و اعمال فرهنگي حاكم بر اين سازمان‌ها با روشي توصيفي پيمايشي پرداخته‌ايم. مفروضات مورد اندازه‌گيري رويكرد زماني و تركيب‌گرايي، و ارزش‌ها و اعمال فرهنگيِ اندازه‌گيري شده، به‌ترتيب سه و شش بعد به‌دست‌آمده در تحقيق معروف هافستد هستند. آن‌گاه، براي تعيين ابعاد مستقل فرهنگي حاكم بر سازمان‌هاي مذكور، تحليل عاملي اكتشافي ابعاد يازده‌گانه‌ي يادشده صورت پذيرفته و در نتيجه چهار بعد يا عامل توفيق‌گرايي حرفه‌اي، گرايش بوروكراتيك، شرقي‌گرايي و كار‌گريزي يا تسويف به‌عنوان عناصر اصلي فرهنگ سازماني بنگاه‌هاي بزرگ صنعتي ايران تشخيص داده و معرفي شده‌اند.

The role of culture in organizational effectiveness makes it quite necessary to investigate different aspects of organizational culture. This research is intended to identify aspects of culture in major Iranian industrial organizations. Having designed a three-level model by combining Hofstede and Schein models, the researcher used survey-explanatory method to identify the essential assumptions, values, and dominant cultural practice in these organizations. The measured essential assumptions of time approach, as well as the measured values and cultural practices included three and six aspects respectively. Afterwards, a discovery factor analysis was conducted on these eleven aspects for the identification of the independent cultural aspects dominating the organizations. The results indicated that the following four aspects can be regarded as the essential cultural aspects in the immense industrial organization of Iran: professional success-orientation, bureaucratic intention, easternization, and work reluctance.