آسيب شناسي «آموزش درس بحران، فوريت‌ها و حوادث غير مترقبه» در دانشجويان پرستاري: مطالعه كيفي

آسيب شناسي «آموزش درس بحران، فوريت‌ها و حوادث غير مترقبه» در دانشجويان پرستاري: مطالعه كيفي

مقدمه: لزوم برنامه‌ريزي‌هاي ريشه‌اي در زمينه آموزش و مديريت شرايط اورژانس و بحران، از مسايلي است كه داراي اهميت فراوان است. هدف از اين مطالعه تبيين تجارب و نظرات اساتيد و دانشجويان پيرامون فرآيند آموزش درس پرستاري بحران، فوريت‌ها و حوادث غيرمترقبه بود. روش‌ها: اين پژوهش مطالعه‌اي كيفي به روش تحليل محتوا است كه 4 عضو هيات‌علمي، 2 دانشجوي سال سوم و 5 دانشجوي سال آخر مقطع كارشناسي پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران، بر اساس نمونه‌گيري مبتني بر هدف انتخاب و مصاحبه شدند. كليه مصاحبه‌ها روي كاغذ پياده شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: در تحليل دست نوشته‌ها، چهار طبقه اصلي شامل مديريت و هماهنگي، مديريت و برنامه‌ريزي آموزش نظري، مديريت و برنامه‌ريزي آموزش باليني، توانمندي دانشجو و نهايتاً يك تم اصلي تحت عنوان مديريت استخراج گرديد. نتيجه‌گيري: عوامل آسيب‌رسان در فرآيند آموزش درس بحران، فوريت‌ها و حوادث غيرمترقبه معلول مديريت نامناسب و عدم انجام ارزشيابي مداوم از محصول نهايي اين فرآيند است. ارزشيابي از طريق انجام تحقيقات و استفاده از نتايج آنها و گرفتن بازخورد مي‌تواند در ايجاد تغييرات لازم و ارتقاي توانمندي دانشجويان و پرستاران شاغل موثر باشد.

Introduction: There is a need for revising our nursing educational curriculum regarding emergencies and crisis management. This study aimed to explore students and instructorsʹ experiences and perspectives about emergency and crisis management in nursing. Methods: In this qualitative study by using a content analysis approach four faculty members,and seven senior and junior undergraduate nursing students were selected through purposeful sampling method. Semi-structured interviews were held to gather data. All interviews were transcribed andanalysed manually. Results: The analysis of the transcripts showed four main themes including management and coordination, management and planning of theoretical instruction, management and planning of clinical instruction, studentsʹ knowlegeability. One final theme as management Was recognised. Conclusion: The compromising factors in the process of emergency nursing education are related to ineffective management and lack of continuous evaluation of the final product of the process. Evaluating the educational process and conducting studies in order to employ their results in practice will be precious in empowering students and promoting their capabilities.