بررسي همبستگي الگوهاي زيروبمي‌ آهنگ با نقش‌هاي كاربردشناختي در زبان فارسي

بررسي همبستگي الگوهاي زيروبمي‌ آهنگ با نقش‌هاي كاربردشناختي در زبان فارسي

در اين مقاله، رابطه بين مشخصه‌هاي نوايي همچون تغيير‏هاي دامنه زير‏و‏بمي ‌با نقش‌هاي كاربرد‏شناختي آنها را در تعامل‏هاي گفتاري بررسي كرده‏ايم و در چهارچوب مدل پيرهامبرت (1980)، تغيير بسامد اصلي را براي ايفاي نقش‌هاي كاربرد‏شناختي خاص در گفتار زبان فارسي، مورد تحليل قرار داده‏ايم. گفتني است كه اين مطالعه جنبه آماري ندارد و در‏حد معرفي نقش‌هاي كاربرد‏شناختي بسامد اصلي در گفتار انجام شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه تغيير‏هاي زير‏و‏بمي ‌افتان و خيزان با بيان ساخت اطلاع (نو/ كهنه)، توان منظوري جمله، پيش انگاري و انتقال نوبت در مكالمه در زبان فارسي همگرايي دارد

Abstract This article presents an analysis of the correlation between pitch range and their pragmatic functions in conversational interactions in Persian. The present research is based on Pierrehumbert (1980) model and analyses changes of the fundamental frequency in order to play certain pragmatic functions in Persian speech. It should be mentioned that this study has no empirical aspect and it is confined to the pragmatic functions of the fundamental frequency in speech. Findings of the research show that there is convergence between rising and falling variations of pitch range and stating information structure (new/old), illocutionary force of the sentence, presupposition and turn-taking in conversation in Persian.