ريخت شناسي داستان پيامبران در تفسير طبري و سورآبادي

ريخت‌شناسي به مفهوم بررسي اجزاي سازنده قصّه‌ها، روابط متقابل سازه‌ها با يكديگر و كلّ قصّه است. پراپ معتقد است اگرچه در قصّه‌هاي پريان شخصيّت‌هاي متفاوت و گوناگوني ديده مي‌شود، امّا عناصري در آنها وجود دارد كه پيوسته در قصّه تكرار مي‌شوند. او اين عناصر را خويشكاري (Function) مي‌نامد. اگرچه ريخت‌شناسي پراپ بر روي قصّه‌هاي پريان صورت گرفته است امّا اين الگو كم و بيش در قصّه‌هاي عاميانه و رمزي قابل انطباق است. در ادبيّات، داستان پيامبران، در زمره داستان‌هاي رمزي قرار مي‌گيرد و خويشكاريهاي (همانندي‌ها) در آن ديده مي‌شود. مقاله حاضر 26 مورد خويشكاري داستان پيامبران را در تفاسير طبري و سورآبادي بررسي كرده و به بيان شباهتهاي آنها پرداخته است و به اين نتيجه مي‌رسد كه در ميان متون مقدّس روابط بينامتني محكمي وجود دارد.