تاملي درباره نظريه خلق عظيم و تفويض دين

يكي ازديدگاه‌هاي مطرح در خصوص منبع و منشا حجيّت سنّت پيامبر در تبيين محتواي وحي و نيز ولايت بر امور مسلمين، نظريه تفويض دين به پيامبر است. بر اساس آن پيامبر و همچنين امامان به لحاظ برخورداري از خلق عظيم و تربيّت ويژه به مرتبه اي رسيده اند كه مظهر علم و اراده خدا شده‌اند و بدين لحاظ هرچه گفته يا كرده‌اند، عين خواست و اراده خداست و از همان اعتبار و حجيّت برخوردار است. در اين نوشتار تلاش بر اين است، نظريه ياد شده با تكيه بر آراي مفسران شيعه مورد تامل و نقد قرارگيرد.