ابليسان آدم روي در مثنوي

Human Faced Satans

مثنوي معنوي، گلستان سحرانگيزي است كه گلها و رياحين آن از زلال چشمه‌ قرآن سيراب گشته، شميم جان پرور و روح نواز آن افسردگان را جان است و خسته دلان را درمان. ارزش و اهميّت اين اثر بي‌بديل تا بدان جاست كه آن را تفسيري عارفانه و عاشقانه از كلام خدا خوانده‌اند. از اين روست كه هشدارها و تحذيرهاي مطرح شده در اين اثر گران قدر را ـ از آن جهت كه ريشه در كلام الهي دارد ـ بايد با «گوشي ديگر» شنيد و با «جان» پذيرا گشت. اين نوشتار نگاهي است به چگونگي طرح تيرگي‌هاي روحي در مثنوي و سيري است در اشارات تامّل برانگيز مولانا در خصوص ابليس و ابليسيان، با اين باوركه در ظلمات تيرگي‌هاي عصر حاضر، پيروي از آن خضر فرخنده پي و نوشيدن جرعه‌اي از چشمه تعاليم سرشار از اسرار بلند مثنوي، روزنه‌اي به سوي نجات و رستگاري است.