جايگاه شاعران گرجي در ادب فارسي

The Status of Georgian Poets in Persian Literature

دو كشور ايران و گرجستان از دير باز (از زمان ساسانيان تا دوره قاجار) با يكديگر ارتباط سياسي و اجتماعي و به ويژه ادبي و فرهنگي داشته و ملّت گرجستان با فرهنگ و ادبيّات غني ايران زمين كاملاً آشنا بوده است. براي اثبات اين سخن مي‌توان به يكي از شاعران گرجي زبان، شُوتاروستا وِلي در منظومه پلنگينه پُوش اشاره كرد، وي در سُرايش اين اثر از شاعراني مثل فردوسي ، فخرالدّين اسعد گرگاني و نظامي الهام گرفته به گونه‌اي كه مي‌توان گفت اين اثر چه از لحاظ زبان و چه از نظر محتواي داستان، تحت تاثير داستان پردازي ايراني همچون شاهنامه فردوسي، منظومه ويس و رامين و آثار نظامي قرار گرفته است. بسياري از گرجياني كه از دوره صفويه و قاجاريه از سرزمين گرجستان به ايران كوچانده شدند، تحت تاثير فرهنگ و زبان فارسي قرار گرفته، ذوق شعري خود را در زبان شيرين فارسي به زيور طبع آراستند. از شاعران گرجي كه در دوره صفويه شعر پارسي سروده‌اند، مي‌توان به اشخاصي همچون: سروش گرجي، كوكبي گرجي، كيخسرو گرجستاني و در عصر قاجاريه به: اختر گرجي، طالب گرجي، ميرزا عبدالله گرجي ، و يوسف گرجي اشاره كرد كه در اين مقاله، به اين موضوعات پرداخته مي‌شود.

Iran and Georgia have long had political, social, and particularly literary and cultural ties. Georgians are completely familiar with the rich culture and literature of Iran. A Georgian poet, Shoota Roostaveli, and his work, Palangieh Poosh, can be proof for this familiarity. In his work, he has been inspired by poets like Ferdowsi, Fakhr al-Din As’ad Gorgani, and Nezami. Hence, this work is similar to Ferdowsi’s Shahnameh, Veis and Ramin Poetry Collection,and Nezami’s works in terms of language and content. Many Georgians, who were migrated to Georgia in Safavid and Qajarid eras, have always been inspired by Persian language and culture and have revealed their poetic talents in their published works. Soroosh Gorji, Kowkabi Gorji, and Keikhosrow Gorjestani are some Georgian poets of the Safavid era, and Akhtar Gorji, Taleb Gorji, Mirza Abdollah Gorji, and Yoosef Gorji are a few Georgian poets of the Qajarid era.