رضايت شغلي پزشكان عمومي شاغل در دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه و عوامل موثر بر آن

در مباحث نيروي انساني، رضايت شغلي كاركنان هر سازمان به‌عنوان يك معيار اساسي در ميزان بهره‌وري فردي و تحقق اهداف سازماني همواره مورد تاكيد بوده است. پژوهش ما به‌منظور تعيين ميزان رضايت‌مندي و عوامل موثر برآن در پزشكان عمومي شاغل در دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه و در راستاي ارايه راه‌كارهاي افزايش رضايت شغلي و انگيزه خدمتي طراحي شده است. در اين مطالعه توصيفي- تحليلي كه به‌روش مقطعي انجام داديم، از ميان پزشكان عمومي شاغل در دانشگاه علوم پزشكي در سطح شهرستان كرمانشاه، 145 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و در گردآوري داده ها، علاوه بر اطلاعات جمعيت شناختي، سنجش ميزان رضايت‌مندي شغلي براساس پرسشنامه‌هاي استاندارد (1) و در قالب عوامل موثر برآن يعني عوامل سازماني، محيطي، ماهيت كار و عوامل فردي با طرح 5 سوال براي هر يك از عوامل و محاسبه مجموع امتيازات در دامنه نمره 80-20 انجام شد. براي تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي اسپيرمن و چوپروف و آزمون كاي دو استفاده شد. 51 درصد پزشكان مذكر و از نظر نوع فعاليت، 4/63درصد بهداشتي- درماني، 9/26 درصد بيمارستاني، 8/2درصد مديريتي و 9/6 درصد ستادي و محل خدمت 1/62 درصد در شهركرمانشاه، 3/8 درصد بخش‌هاي تابعه و 7/29 درصد روستاهاي تابعه بودند. كم‌ترين و بيش‌ترين ميانگين نمره رضايت‌مندي شغلي برحسب ويژگي‌هاي شغلي به‌ترتيب مربوط به پزشكان شاغل در بخش‌هاي تابعه شهرستان (8/6± 33/36 ) و شاغل در واحدهاي ستادي دانشگاه (08/6±60/47) به‌دست آمد و كم‌ترين و بيش‌ترين ميانگين نمره رضايت‌مندي بر اساس عوامل مورد مطالعه نيز به‌ترتيب مربوط به عوامل سازماني(23/2±79/8) و عوامل فردي (43/2±85/11) بود. همچنين بيش‌ترين و كم‌ترين شدت همبستگي به‌دست‌آمده از مجموع عوامل رضايت‌مندي با هر يك از عوامل، در ماهيت كار (77/0=r) و عوامل محيطي (71/0=r) بوده و شدت همبستگي بين هر يك از عوامل رضايت‌مندي با يكديگر معنادار به‌دست آمد. در اين پ‍ژوهش، ميانگين نمره رضايت‌مندي به‌دست‌آمده 72/7±10/44 مي‌باشد كه نشان مي‌دهد پزشكان شاغل در دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه به شغل و حرفه خود علاقه داشته و رضايت شغلي ايشان خوب است. از طرفي نتايج حاصل از اين مطالعه نشان‌دهنده وجود رابطه مثبت و معنادار بين مسيوليت‌پذيري و رضايت شغلي و همچنين داشتن همبستگي گروهي بيش‌تر با رضايت‌مندي بالاتر مي‌باشد كه اين موضوع با مطالعات انجام‌شده در اين زمينه (4-2) هم‌خواني داشته و در رابطه با ميزان رضايت‌مندي از عوامل سازماني نيز با مطالعات انجام‌شده در رابطه با اعضا هيات علمي (5) و كاركنان شاغل در بيمارستان (2) مطابقت دارد.