بررسي ميزان آمادگي مراكزآموزشي، درماني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در رويا رويي با بحران (1387)

Disaster crisis handling preparedness level of hospitals in Kermanshah

زمينه: كشور ايران جزي ده كشور بلاخيز دنيا بوده و بعد ازكشورهاي هند، بنگلادش و چين مقام چهارم آسيا را دارد. لزوم آمادگي بيمارستان‌ها در مقابله با بحران، ضرورت طراحي اصولي برنامه مقابله با حوادث مترقبه و غيرمترقبه در بيمارستان‌ها را آشكار مي‌سازد. اين پژوهش با تعيين بررسي ميزان آمادگي بيمارستان‌هاي آموزشي-درماني كرمانشاه در رويارويي با بحران در سال 1387 انجام گرفته است. روش‌ها: مطالعه حاضر به‌روش توصيفي- مقطعي و از نوع كاربردي مي‌باشد. ابزار گردآوري اطلاعات، چك‌ليست است كه داراي 6 بعد و 203 سوال مي‌باشد. جامعه مورد مطالعه، كليه بيمارستان‌هاي آموزشي، درماني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه بوده است و براي خلاصه‌سازي داده‌ها از شاخص‌هاي آمار توصيفي استفاده شده است. يافته‌ها: ميانگين درصد آمادگي در رويارويي با بحران در بيمارستان امام رضا (ع) 54 ، امام خميني (ره) 7/25، بيمارستان امام‌علي(ع) 7/23، بيمارستان طالقاني 19، بيمارستان فارابي 4/14 و بيمارستان شهيد فهميده 3/6 درصد بود و به‌طور كلي ميزان آمادگي كل بيمارستان‌ها 8/23 درصد بوده است. نتيجه‌گيري: ميزان آمادگي بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در رويارويي با بحران در حد ضعيف بوده و توانايي مواجهه با بحران را ندارند. ايجاد يك طرح مشخص با مديريت علمي و دقيق در تمامي مراحل قبل، حين و بعد از بحران از طريق انجام اقدامات پيشگيرانه و تشكيل گروه‌ها و كميته‌هاي مديريت بحران، آموزش و آشنايي كاركنان و انجام مانورهاي دوره‌اي براي آمادگي و رويارويي با بحران پيشنهاد مي‌گردد.