بررسي جنبه‌هاي اپيدميولوژيك ليشمانيوز جلدي و مقايسه اثرات آمفوتريسين "ب" و يك داروي سنتي حاوي عصاره پياز در درمان آن

Epidemiologic aspects of cutaneous Leishmaniasis and trapeutic effect of traditional ointment containing onion juice compared with Amphotricin B

زمينه: ‌اين مطالعه با هدف تعيين جنبه‌هاي اپيدميولوژيك بيماري ليشمانيوز جلدي (سالك) و مقايسه اثربخشي آمفوتريسين "ب" و يك داروي سنتي بومي در درمان آن انجام شد. روش‌ها: از مجموع 925 مراجعه‌كننده مشكوك، تعداد 150 نفر شناسايي و مورد مطالعه قرار گرفتند. از اين تعداد، 40 نفر با دريافت رضايت‌نامه كتبي تحت درمان سنتي بومي و 110 نفر با تجويز پزشكان معالج تحت درمان با آمفوتريسين "ب" قرار گرفتند. يافته‌ها: روند بروز بيماري ليشمانيوزيس جلدي در منطقه مورد بررسي از 16 درصد در سال 1383 به 3/25 درصد در سال 1387 رسيده است (001/0P < ). ميانگين سن و انحراف معيار واحدهاي مورد مطالعه 4/6 ±1/23 سال بود. جوانان زير 24 سال و مذكر بيشتر در معرض ابتلا بودند (05/0P=). ميانگين دوره زماني التيام زخم‌ها در گروه‌هاي تحت مداوا با داروي سنتي و آمفوتريسين "ب" به‌ترتيب 12±133 و 15±120روز بود. افراد تحت درمان با آمفوتريسين "ب" از وجود خارش (100 درصد) در اطراف زخم ها شكايت داشتند. نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد داروي سنتي بومي، واجد اثرات مثبتي در درمان ليشمانيوزيس جلدي بوده و دست‌كم رضايت بيماران را فراهم ساخته است و لذا نياز به مطالعه و تحقيقات بيشتري مي‌باشد.