ارتباط تاب آوري، استرس و خود كارآمدي با رضايت از زندگي در دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي بالا و پايين

چكيده اين پژوهش با هدف تعيين ارتباط تاب آوري، استرس و خود كارآمدي با رضايت از زندگي در دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي بالا و پايين انجام شد و يك مطالعه همبستگي بود. آزمودني‌هاي پژوهش 120 نفر بودند كه از ميان دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي بالا و پايين دبيرستان‌هاي دخترانه به شيوه تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع آوري داده‌ها از مقياس‌هاي تاب آوري، استرس، خودكارآمدي و رضايت از زندگي استفاده شد. نتايج تحليل واريانس چند متغيري نشان داد كه تاب آوري، خودكارآمدي و رضايت از زندگي در دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي بالا در مقايسه با دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي پايين به طور معناداري بيشتر و استرس آنها كمتر است. نتايج تحليل رگرسيون چند متغيري نشان داد كه متغيرهاي تاب آوري و استرس مثبت در دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي پايين و تاب آوري در دانش‌آموزان داراي پيشرفت تحصيلي بالا به عنوان قوي ترين پيش بيني كننده رضايت از زندگي بودند. اين يافته‌ها تلويحات ضمني مهمي درباره آموزش و خدمات مشاوره‌اي براي دانش‌آموزان دارد.