شيوه فرهنگي تقابل و مبارزه مسلمانان با فتنه‏گران از منظر نهج‏البلاغه

The Cultural Method Used by Muslims in the Struggle against Seditious Groups in the View of Nahjul-Balaghah

يكي از مسايلي كه ممكن است در جامعه اسلامي به وقوع بپيوندد «فتنه» است. بخصوص به دليل آنكه شرايط زيست و ادامه حيات براي نفاق در جامعه ديني آماده‏تر است، فتنه نيز بيشتر گريبان‏گير جوامع اسلامي است. البته در اين پژوهش معناي سياسي فتنه مدنظر است كه معمولاً به منظور ضربه زدن به پيكره نظام سياسي و يا براندازي نظام‏هاي سياسي ـ اسلامي به وقوع مي‏پيوندد. مسيله مورد بحث در اين مقاله، شيوه فرهنگي تقابل و مبارزه مسلمانان با فتنه‏گران از منظر نهج‏البلاغه است. هدف از آن نيز ارايه موثرترين شيوه و كارآمدترين روش در مقابله با افراد فتنه‏گر است. بر اين اساس، اگر جامعه از غناي فرهنگي برخوردار باشد، كمتر در معرض آسيب قرار مي‏گيرد. روش تجزيه و تحليل اطلاعات در اين پژوهش، توصيفي ـ تحليلي است و شيوه گردآوري اطلاعات اسنادي است.

Sedition is one the problems which may challenge Islamic society. Islamic societies are more possibly entangled in seditious activities because the conditions are particular suitable for maintaining such activities in a religious society. Of course, the discussion is centered on the political concept of sedition which erupts in order to overthrow Islamic political systems. This paper discusses the cultural method used by Muslims to confront mutineers in the view point of Nahjul-Balaghah. The main aim of this discussion is to offer the most effective and efficient method which Muslims use against seditious groups. Therefore, a society that enjoys cultural wealth is less vulnerable to damage. The data have been gathered from library resources and a descriptive-analytical method is used in this research.