رهيافتهايي به پيشگيري

Approaches to prevention

شمار كودكان و نوجواناني كه مبادرت به رفتارهاي پر خطر ( از جمله روابط جنسي ناسالم ، استعمال و اعتياد به مواد مخدر، عادات تغذيه اي غير معمول، اقدام به خود كشي ) مي كنند و در معرض عوامل محيطي ( مثل بدرفتاري ،خشونت و بي خانماني ) هستند كه آنان را در معرض خطر آثار جسمي و رواني نا مطلوب قرار مي دهد به نحو هشدار دهنده اي رو به افزايش است. (Kazdin,1993-popenhagen & Qualley 1998). علاوه بر اين بسياري از كودكان و نوجوانان دچار صدمات رواني و عاطفي شديدند. از آنجا كه صدمات دوران جواني ممكن است ادامه يافته و در طول زندگي شديدتر شود اهميت پيشگيري اوليه و اقدامات مداخله نمود بيشتري مي يابد.