مقايسه تاثير دو روش تمرين‌هاي تنفسي و موسيقي براي كاهش درد ناشي از رگ‌گيري هنگام تجويز خون

The Comparison of the Effect of Music and Rhythmic Breathing Techniques on Pain Severity of Intravenous Cannulation during Blood Transfusion

مقدمه: درد ناشي از درمان‌هاي وريدي مهم‌ترين تجربه ناشي از روش‌هاي تهاجمي است و هر كودك بيمار ممكن است آن‌را تجربه نمايد. روش‌هاي كاهنده درد مي‌تواند از تاثيرات منفي آن بكاهد؛ لذا مطالعه حاضر به بررسي تاثير دو روش آرام‌سازي و انحراف فكر، شامل استفاده از موسيقي و تمرين‌هاي تنفسي منظم در كاهش درد ناشي از رگ‌گيري هنگام دريافت خون، پرداخته است. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع كارآزمايي باليني بوده و روش نمونه‌گيري آن از طريق سرشماري و مبتني بر هدف بود و تمام 36 بيمار مبتلا به تالاسمي كه بين 12–6 سال سن داشتند را شامل شد. همه بيماران داراي شرايطي از قبيل هوشياري، توانايي رفع نيازهاي اوليه، نداشتن بيماري و يا درد و نگرفتن داروي مسكن بودند. اطلاعات اوليه از طريق پرسشنامه حاوي مشخصات ويژه فردي و دو معيار استانداردشده يعني معيار خودگزارشي اوشر و معيار مشاهده رفتار چيوپس جمع‌آوري گرديد. پژوهشگر در سه مرحله جداگانه از معيارهاي درد استفاده نموده و ميزان درد را اندازه گرفته و سپس مقايسه كرد، يعني هر بيمار در سه مرحله با خودش مقايسه مي‌شد (يك‌بار قبل از مداخله، يك‌بار بعد از تمرين‌هاي تنفسي منظم و بار آخر بعد از استفاده از موسيقي) و در انتها اعداد به‌دست‌آمده در هر مرحله به‌وسيله آمار توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. يافته‌هاي: نتايج نشان داد كه ميزان درد ناشي از رگ‌گيري ، بر اثر استفاده از روش‌هاي انحراف فكر و آرام‌سازي (تمرين تنفسي منظم (0001/0=?) و استفاده از موسيقي (0001/0=?)) كاهش يافت كه در اين ميان موسيقي تاثير بيشتري بر كاهش درد داشت (0001/0=?) چنان‌كه بعد از اتمام طرح مددجويان تقاضاي استفاده از هدفون را حين رگ‌گيري داشتند. نتيجه‌گيري: براساس نتايج مذكور پيشنهاد مي‌گردد در تمام بخش‌هايي كه كودكان مكرراً تحت اقدامات تشخيصي و درماني دردناك قرار مي‌گيرند و حتي در مراكز درماني سرپايي، براي پيشگيري از تاثيرات ناخوشايند تجربه درد، پرستاران و پزشكان از روش‌هاي آرام‌سازي و انحراف فكر استفاده نمايند زيرا آموزش و استفاده از اين روش‌ها در كاهش درد، ساده، ارزان و بسيار موثر مي‌باشد.