اثر تنش خشكي بر جوانه‎زني گونه‎هاي Agropyron desertomom, Bromus tomentallus, Secale montanym

The effect of drought stress on seed germination of Agropyron desertorom, Bromus tomentellus and Secale montanum

به منظور بررسي واكنش تنش خشكي ناشي از اثر پلي اتيلن گليكول به جوانه‎زني و چگونگي رشد و نمو گونه‎هاي desertorom Agropyron , tomentellus Bromus و montanum Secale، آزمايش فاكتوريل بر پايه‎ي طرح كاملاً تصادفي در 4 تكرار در آزمايشگاه گياه‎شناسي دانشگاه آزاد واحد شهرري در سال 1387 انجام گرفت. سطوح مختلف تنش خشكي با غلظت‎هاي متفاوت PEG (شاهد، 2-، 4-، 8- و 12- بار) بر نمونه‎هاي مورد آزمايش اعمال شد و از هر گونه دو ژنوتيپ انتخاب گرديد. داده‎ها ثبت و صفات درصد و سرعت جوانه‎زني، طول ساقه‎چه، طول ريشه‎چه، طول گياهچه، نسبت S/R، شاخص بنيه بذر و وزن خشك گياهچه آناليز شدند. نتايج آماري تفاوت معني‎داري را بين گونه‎ها از نظر كليه صفات نشان داد و بين ارقام، سطوح مختلف تيماري و اثر متقابل آن‎ها نيزاختلاف معني‎داري در سطح 1% بدست آمد. همچنين صفات مورد مطالعه در سه گونه با افزايش غلظت PEG كاهش يافت.

In order to determine the response of Agropyron desertorom, Bromus tomentellus , Secale montanum to drought stress, an experiment was conducted in a factorial experiment based on randomized complete block design with four replications in 1387 in shahr-e-rey branch of Islamic Azad University. Drought levels were made by polyethylene glycol 6000 (PEG) solutions in five drought levels (0, -2, -4,-8 and -12 Bar). Germination percentage ,rate germination, height of radicle and hypocotyle , length of seedling,raiteofS/R ,seed vigor, total dried weight of seedlings of control and stressed seedlings were analysed. The results showed that the effect of water stress was significant in 1% level on all traits. There were significant differences between species. In general, it could be concluded that Secale was the most resistant species to the water stress.