جايگاه ديپلماسي عمومي در استراتژي سياست خارجي آمريكا در قبال ايران

The Role of Public Diplomacy in America’s Foreign Policy against Iran

ديپلماسي عمومي، تلاش يك دولت براي برقراري ارتباط با مردم ساير كشورها به منظور توضيح ارزش‌ها، سياست‌ها و عقايد جامعه خود به آنها است تا از اين طريق، رابطه، وجهه و شهرت خود را در آن كشورها بهبود و ترميم بخشد. اين ديپلماسي، تحت تاثير شرايط جديد نظام بين‌الملل ناشي از پيشرفت سريع تكنولوژي‌هاي ارتباطي سبب شده است كه كشورها ضمن استفاده از روش‌هاي سنتي، به دنبال دستيابي به منافع ملي خود در قالب ابداع روش‌هاي نوين در قالب ديپلماسي عمومي برآيند. با توجه به فضاي تنش آلود روابط ايران و آمريكا و ناكامي رويكردهاي تقابل و تعامل گراي دولت‌هاي پيشين آمريكا در قبال ايران، حجم گسترده‌اي از سياست‌هاي اعمالي آمريكا در حوزه ديپلماسي عمومي به ايران اختصاص يافته است. اين مسيله به ويژه پس از شكست استراتژي دو سويه تعامل و فشار اوباما در قبال ايران و تحولات پس از انتخابات رياست جمهوري سال 1388 تشديد شده است. براين اساس هم اكنون، استفاده از ديپلماسي عمومي، نقطه كانوني استراتژي سياست خارجي آمريكا در قبال ايران مي‌باشد.