تحليل فرايند آموزش افسران نيروي انتظامي با رويكرد پويايي‌هاي سيستم

امروزه، مديريت منابع انساني از مهم‌ترين چالش هاي پيشروي سازمان‌هاست. از آن‌جا كه پليس سازماني انسان افزار است و نقش مهمي در سطح جامعه ايفا مي‌كند، خصوصيات جمعيتي ــ‌از جمله اندازه، ساختار سني و جنسي، آموزش و غيره ــ نقشي مهم درفرايند رشد سازماني و تخصيص منابع آندارد. هدف از اين مقاله تجزيه‌وتحليل ساختار آموزشي افسران پليس ناجا با استفاده از رويكرد پويايي‌هاي سيستم است؛ به طوريكه محققان، با استفاده از اين رويكرد، به دنبال تحليل تاثيرات ساختار بازخوردي بر مديريت آموزش نيروي انساني هستند. با توجه به اين‌كه ماهيت ساختاري سازمان‌هاي نظامي سيستمي بسته دارد و از ساختار سلسله‌مراتبي پيروي مي‌كند، رويكرد پويايي‌هاي سيستم و الگوي پيشنهادي اين امكان را براي مديران و برنامه‌ريزان آموزشي فراهم مي‌سازد تا بتوانند، با استفاده از اين ابزار تحليلي، سياست‌هاي كنترلي متفاوتي را اتخاذ كنند و يا بهبود بخشند و هم‌چنين مولفه‌هاي موجود را براي بهبود عملكرد سازمان بيازمايند. سرانجام، اتخاذ سياست‌هاي صحيح كنترلي مديران را قادر به تدوين فرايند آموزشي مناسب و بهبود مستمر در راستاي رشد و تعالي افسران پليس خواهد ساخت.