مطالعه فيلوژنتيك جمعيت گوسفند وحشي(Ovis orientalis) در منطقه تنگ صياد و كرايي

در تحقيق حاضر مطالعه فيلوژنتيك جمعيت گوسفند وحشي تنگ صياد (استان چهارمحال و بختياري) وكرايي (استان خوزستان) با استفاده از 5 نشانگر ريزماهواره‌اي (OARAE129،LSCV38،MCMA2،MCM63،BM6444) در سال 1388 به مدت يكسال انجام شد. واكنش‌هايPCR براي تمامي 5 نشانگر مورد مطالعه بخوبي انجام و هر نشانگر مورد بررسي قرار گرفت. در جمعيت گوسفند وحشي دو منطقه مورد مطالعه، نشانگرهاي MCM63، LSCV38، OARAE129 انحراف بسيار معني داري را از تعادل هاردي- واينبرگ نشان دادند و 60 درصد جايگاه‌ها پلي مورف كه شامل 3 نشانگر LSCV38، MCM63، OARAE129 مي‌باشد و2 نشانگر BM6444 ، MCMA2مونومورف بودند. پايين بودن ميانگين تعداد آلل به ازاي هر جايگاه (6/1 آلل) نشاندهنده پايين بودن سطح تنوع ژنتيكي در گوسفندان وحشي مورد نظر مي باشد. براي محاسبه فاصله ژنتيكي بين دو جمعيت گوسفند وحشي از شاخص Nie (1987 و 1972) استفاده گرديد كه براساس آن جمعيت گوسفند وحشي منطقه تنگ صياد و كرايي داراي تشابه ژنتيكي بالايي (9615/0) و (9771/0) و فاصله ژنتيكي پاييني (0392/0) و (0232/0) داشتند. بوجود سطح متوسط هتروزايگوسيته مشاهده شده نيز نشا‌ندهنده خطري است كه آينده و بقاي اين حيوان وحشي را تهديد مي‌كند.