هيستومورفولوژي پانكراس و جزاير لانگرهانس درماهي شبه شوريده بالغ خليج فارس

در اين تحقيق ، پس از صيد 10 عدد ماهي شبه شوريده بالغ (Johnius belangerii) نر و ماده از خليج فارس،غدد ضميمه گوارشي آنها خارج گرديد و بلافاصله جهت پايدار شدن در محلول فرمالين 10 درصد قرار داده شدند. پس از انتقال به آزمايشگاه دانشگاه شهيد چمران، اهواز، مراحل معمول بافت شناسي انجام و از قالبهاي پارافيني تهيه شده مقاطع بافتي به ضخامت شش ميكرون برش داده شدند. در نهايت لامهاي تهيه شده بروش هماتوكسيلين – ايوزين، پريوديك اسيد شيف و گوموري رنگ‌آميزي گرديدند و در زير ميكروسكوپ نوري مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج ماكروسكوپي حاكي از آن بود كه هپاتوپانكراس بطور عمده درسمت چپ بدن ماهي قراردارد و به سمت خلفي كشيده مي‌شود. درمطالعات ميكروسكوپيك نشان داده شد كه بخشي از پانكراس به همراه شاخه‌هايي از وريد باب وارد بافت كبد شده و تا عمق آن امتداد مي يابد. بخش برون ريز پانكراس در اين ماهي متشكل از ساختار بافتي با آسيني‌هاي سروزي كه در مركز آن شاخه‌هاي ظريفي از وريد باب قرار دارد كه در رنگ‌آميزي به روش هماتوكسيلين – ايوزين و پريوديك اسيد شيف (PAS) كاملاٌ مشخص مي‌شود. همچنين در رنگ‌آميزي به روش گوموري (Gomori) فقط سلولهايA يا ? كه هسته آنها بصورت يوكروماتين وسلولهاي Bيا B با هسته‌هاي كوچكتر و هتروكروماتين مشخص بودند. نتايج حاصل از اين تحقيق حاكي از آن است كه ساختار بافت‌شناسي پانكراس در گونه مورد مطالعه با ساير گونه‌هاي ماهيان استخواني شباهت دارد.