تطابق ذهن و عين در معرفت شناسي صدرايي وكانتي

مسيله عينيت يكي از عميق ترين مسايلي است كه همواره ذهن عموم متفكران را متوجه خود ساخته است. دو فيلسوف برجسته اسلامي و غربي، ملاصدرا و كانت، اين مسيله را به نحو عميق تري موردكنكاش قرار داده اند. اين جستار در صدد بيان اين موضوع است كه مسايل پيرامون معرفت در نظرگاه ملاصدرا تنها بر مبناي اصول هستي-شناختي وي (ذو مراتب بودن هستي و به نحو اخص نفس انسان) و ابداعات خاصي كه بر محوريت اتحاد عاقل و معقول مبتني است از قابليت توجيه بيشتري برخوردار است و در اين راستا چگونگي و نتايج بديع و عميق اين راه‌حل هستي شناختي و مقايسه آن با راه حل معرفت شناختي كانت را پي مي-گيرد.