مشخصات جمعيت شناختي و هيستوتوپوگرافيك سرطان‌هاي توپر در بيماران مراجعه‌كننده به مراكزدرماني شهركرمانشاه (83-1380)

Demographic & Histotopographic Characteristics of Solid Cancers among Patients Referred to Kermanshah Health Care Centers, (2001-2004)

سابقه و هدف: در جهان 6 بيليوني سال 2000، حدود 10 ميليون سرطان تشخيص داده شده كه از آن حدود 2/6 ميليون مورد منجر به مرگ شده است. در جايي كه اهميت مطالعه اين معضل جهاني از نظر شيوع و مرگ و مير اثبات شده است، آگاهي از اپيدميولوژي سرطان مي‌تواند كمك شاياني به پيشگيري و كنترل آن نمايد. هدف از انجام اين مطالعه گردآوري اطلاعات بيماران مبتلا به سرطان توپر در استان كرمانشاه در فاصله سال‌هاي 83-1381 است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي - مقطعي است كه به روش سرشماري عمومي در روي 734 بيمار طي سال‌هاي 1380 لغايت سه ماه اول 1383 براي تعيين مشخصات جمعيت‌شناختي و هيستوتوپوگرافيك سرطان‌هاي توپر در بيماران مراجعه‌كننده به مراكز درماني شهر كرمانشاه انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از روش Frequency وDescriptive آناليز توصيفي و در صورت لزوم با آزمون‌هاي كاي اسكوير و دقيق فيشر تحليل گروهي شدند. يافته‌ها: ميانگين سن بيماران 37/57±45/16 سال و 61? را مردان تشكيل مي‌دادند. شايع‌ترين محل درگيري تومورهاي توپر به‌ترتيب در دستگاه گوارش 206 نفر (29?)، ادراري-تناسلي 200 نفر (28?)، پوست 77 نفر (10?)، پستان 72 نفر (10?)، سر و گردن 69 نفر (9?)، قلبي-ريوي ?? نفر(??)، سيستم خون‌ساز 24 نفر (??)، عضلاني-اسكلتي ?? نفر(??) و مغز و اعصاب ?? نفر (??) بودند. شايع‌ترين انواع پاتولوژيك تومور شامل تومورهاي اپي‌تليال در 626 نفر (29/85?)،‌ تومورهاي مزانشيمال در ?? نفر (49/7?)، تومورهاي ملانوسيت در ?? نفر (72/2?)،‌تومورهاي مخلوط (Mixed) در 18 نفر (45/2?) و تومورهاي تراتوكارسينوما در ?? نفر (04/2?) بود كه گزارش شد. شايع‌ترين محل درگيري تومورهاي اپي‌تليال در دستگاه ادراري-تناسلي (7/3??) و كمترين سيستم خون‌ساز (?/??) بود. ميانگين سن بيماران داراي تومورهاي اپي‌تليال 3/15±7/58 سال بود. نتيجه‌گيري: شايع‌ترين تومورهاي مورد مطالعه، تومور معده و كولون بودند. شيوع سرطان با افزايش سن افزايش پيدا مي‌كند و بويژه‌ در گروه سني 60-40 سال شايع‌تر مي‌باشد. در زنان سرطان‌هاي پستان، رحم، تخمدان، معده و پوست شايع‌ترين سرطان‌ها محسوب مي‌شدند، داشتن اطلاعات كافي از نحوه گسترش و اپيدميولوژي انواع سرطان‌ها در مناطق مختلف جغرافيايي مي‌تواند در غربالگري گروه‌هاي پرخطر، شناسايي به موقع بيماران و درمان آن‌ها كمك قابل توجهي نمايد.