فلوريد سمنتواسيوس ديسپلازي (گزارش دو مورد)

چكيده : فلوريد سمنتواوسيوس ديسپلازي فكين يك ضايعه چند كانوني استخوان فك است كه يك مسير تكاملي را تا معدني شدن و اپك شدن طي مي‏كند. اين ضايعه جز گروهي از اختلالات منشا گرفته از بافت ليگامان پريودنتال مي‏باشد. اين ضايعه محدود به فكين مي‏باشد و بيماران شواهدي از درگيري ساير استخوان‏هاي بدن را نشان نمي‏دهند. بسياري از ضايعات بدون علامت بوده و در راديوگرافي‏هاي معمول فكين با نماي لوسنت تا اپك كشف مي‏شوند. ناتواني در تشخيص آن مي‏تواند منجر به درمان‏هاي غيرضروري ريشه دندان در مرحله لوسنت و بروز استيوميليت متعاقب خارج نمودن دندان‏ها در مرحله اپك ضايعات گردد. در اين مقاله دو مورد بيمار مبتلا به فلوريدسمنتواوسيوس ديسپلازي گزارش مي‏شود كه يكي به علت لقي دندان در اثر مشكل پريودنتال و ديگري با تورم و افزايش حجم استخوان مراجعه كرده بودند. نظر به اينكه اين بيماري بندرت داراي نشانه‏اي چون تورم مي‏باشد؛ مشاهده تصادفي آن در راديوگرافي‏هاي رايج دندانپزشكي در هر مرحله‏اي از سير تكاملي ضايعه اتفاق مي‏افتد. براي جلوگيري از درمان‏هاي غيرضروري و گاه آسيب‏هاي آزاردهنده، شناخت آن براي تمامي دندانپزشكان ضروري است.