بررسي و تبيين ژيوپليتيكي اسلام گرايي اعتدالي در سياست خارجي تركيه از سال 95 تا 2011 ، با رويكرد سازه انگاري

پس از فروپاشي امپراتوري عثماني،كشورهاي مختلفي در حوزه اين امپراتوري سر برآوردند. مردم برخي از اين كشورها پس از ارتباط با غرب و آشنايي با استعمارغرب به اين تصور رسيدند كه راه موفقيت آنهادر مخالفت با غرب و تاكيد برقوانين و دستورهاي ديني است بدين ترتيب موجي از بيداري و بازگشت به اسلام در بين مردم اين كشورها بوجود آمد. اما در اين بين تركيه با حاكميت رژيم لاييك كماليست ها مانع از ورود اين موج به تركيه شد. اما در دهه هاي پاياني قرن بيستم اين كشور شاهد گرايشات اسلامي در سياست داخلي و خارجي خود شد . نكته جالب توجه، تفاوت اين نوع اسلام گرايي با اسلام گرايي ساير كشورهاي اسلامي در جهان اسلام، به ويژه در حوزه سياست خارجي تركيه بود . اين تفاوت در گرايش ترك ها به اسلام، اعتدالي بود.از اين رو مقاله حاضر سعي در پاسخگويي به اين سوال اساسي دارد كه چه عوامل ژيوپليتيكي چگونه سبب اسلام گرايي اعتدالي در سياست خارجي تركيه از سال 1995 تا 2011 ميلادي شده است؟ لازم به ذكر است كه اين مقاله از شيوه توصيفي تحليلي بهره برده است.