شماره ركورد
511371
عنوان مقاله
بررسي ريختزمينساخت و لرزهزمينساخت پهنه گسلي راور، جنوب ايران مركزي
عنوان فرعي
The Tectonic, Geomorphology and Seismotectonics of the Ravar Fault Zone, South of Central Iran
پديد آورندگان
شفيعي بافتي ، امير نويسنده shafie bafti, amir , شاه پسندزاده، مجيد نويسنده گروه ژيوفيزيك، دانشگاه تحصيلات تكميلي صنعتي كرمان، كرمان، ايران Shahpasandzadeh, M
اطلاعات موجودي
فصلنامه سال 1389 شماره 75
رتبه نشريه
علمي پژوهشي
تعداد صفحه
10
از صفحه
57
تا صفحه
66
كليدواژه
ايران مركزي , پهنه گسلي راور , قطعهبندي گسل , ريختزمين ساخت , گسل راستالغز , گسلش فعال
چكيده فارسي
با توجه به توانايي ايجاد زمينلرزههايي بزرگ توسط گسلهاي راستالغز درون قارهاي كه از عناصر مهم دگرشكلي مناطق فعال قارهها نيز بهشمار ميآيند، تعيين هندسه و كينماتيك اين گسلها به همراه شناسايي قطعات فعال و نحوه تكامل ساختاري و زمينساختي آنها در طول زمان امري ضروري به نظر ميرسد. پهنه گسلي مورب لغز راستبر راور با طولي حدود 137 كيلومتر در نزديكي شهر راور و در شمال كرمان قرار دارد. در بخشهاي شمالي ناحيه مورد مطالعه، اين پهنه گسلي بهموازات سامانه گسلي لكركوه قرار دارد، اما در بخشهاي جنوبي با سامانههاي گسلي لكركوه و كوهبنان به صورت همگرا در ميآيد. بالاراندگي بلوك خاوري پهنه گسل راور و راندگي به سمت خاور سامانه گسلي لكركوه الگوي ساختاري گلوار مثبتي را در اين ناحيه ايجاد كرده است. جنبش پهنه گسلي راور باعث انحراف و جابهجايي تجمعي راستبر آبراههها به ميزان 970-940 متر دستكم از اوايل پلييستوسن در بخش شمالي اين پهنه گسلي شده است. با توجه به كمينه نرخ لغزشي افقي حدود 54/0 ميليمتر در سال براي پهنه گسلي راور، بيشينه دوره بازگشت زلزلههايي با بزرگاي 7/6~ Mw حدود 1400 سال خواهد بود. در بخش مياني پهنه گسلي راور، گسلهاي فرعي ريدل P، R و R? به خوبي توسعه يافته و گسل سبب انحراف راستبر رودخانه اسماعيلآباد به ميزان 16 متر شده است. با فرض رويداد زلزلههاي شاخص بر روي اين پهنه گسلي، بيشينه مقدار لغزش در هر رويداد ~ 75/0 متر است كه با كمينه جابهجايي آبراهههاي امروزي همخواني دارد. مقدار جابهجايي راستالغز راستبر پهنه گسلي راور به سمت جنوب كاهش يافته و برعكس ميزان مولفه جا بهجايي قايم آن افزايش مييابد، بهطوري كه نهشتههاي آبرفتي پلييستوسن- هولوسن اختلاف ارتفاعي حدود 10 متر را در طرفين بخش جنوبي اين پهنه گسلي نشان ميدهند. با توجه به روند پهنه مهلرزهاي زلزله 18/4/1911 راور (8/5~ M و VIII ~ Io) و توازي روند گسيختگي سطحي هملرزهاي آن (W13N) با بخش جنوبي پهنه گسلي راور، اين گسل ميتواند مسبب رويداد زلزله 1911 بوده باشد. افزون بر اين، گسلهاي فعال رانده- متقاطع دهو، دهزنان، چترود، پاسيب و داربيدخون نيز دوره بازگشت زلزلهها و بزرگاي آنها را در ناحيه مورد مطالعه كنترل ميكنند.
سال انتشار
1389
عنوان نشريه
علوم زمين
عنوان نشريه
علوم زمين
اطلاعات موجودي
فصلنامه با شماره پیاپی 75 سال 1389
كلمات كليدي
#تست#آزمون###امتحان
لينک به اين مدرک