آثار تربيتي اعتقاد به معاد

معاد و توحيد، دو ركن اصلي اعتقادي در اديان الهي اند و اعتقاد به اين دو، خط فاصل فرهنگ خداپرستان و مادي ها شمرده مي شود. قرآن كريم پس از ايمان به خدا، از ايمان به آخرت سخن مي گويد و انكار معاد را عين گمراهي مي داند و منكران آن به عذاب دردناك تهديد مي كند. اعتقاد به معاد تقريباً با تمامي موضوع ها و مسائل مطرح در حوزه هاي ديني، فرهنگي، انساني، اقتصادي و اجتماعي ارتباط و در آنها تاثير دارد. از مهم ترين ثمره هاي تربيتي اعتقاد به معاد، استوارسازي سلوك انسان در اين جهان، معنابخشي به زندگي و رهابخشي از پوچ گرايي است. در سايه باور به معاد، عمل به تكاليف الهي آسان مي شود، چنين اعتقادي، ضامن اجراي تمام قوانين الهي و انگيزه اصلي تهذيب نفوس مي باشد. در اين مقاله مهم ترين آثار تربيتي اعتقاد به معاد از نگاه قرآن و متون اسلامي ارائه مي گردد.