افلاطون و تفكيك مثال زيبايي از مفهوم كلي زيبايي در مهماني

از نگاه فيلسوفان و مفسران آثار افلاطون، مُثل اموري كلي است كه معرفت ما از آنها به صورت تعريف هاي عام عرضه مي‌گردد. در راس آن فيلسوفان، ارسطو جاي دارد. وي درآثار خويش، مُثل افلاطوني را تحت نام كليات معرفي و نقد مي‌نمايد. اين نوشته مي‌كوشد تا با نقل سخنان افلاطون در محاوره مهماني، به نوعي بازنگري و بازنمايي از متن افلاطون دست يازد. اين بازخواني اساساً بيشتر از آنكه تفسير باشد، از نو ديدنِ آن چيزي است كه شايد خوب ديد نشده است. ضمن بحث نشان داده مي‌شود كه افلاطون طي سلوك زيبايي شناسي، مرحله درك تدريجي زيبايي مشترك و كلي را از مرحله مشاهده ناگهاني مثال زيبايي تفكيك مي‌نمايد. و از آنجا كه به زعم افلاطون هر نوع از شناخت، متعلق خاص خود را دارد، نتيجه قرايت تازه‌اي است از سنتي كهن: افلاطون مثال زيبايي را از مفهوم كلي زيبايي جدا مي‌كند و بدين ترتيب، مثال زيبايي غير از مفهوم كلي زيبايي است.