بررسي ميزان تاثيرپذيري رويكرد برنامه ريزي فضايي شهري ومنطقه اي كلان شهرهاي ايران بر ا ساس تغييرات ساختارهاي اقتصادي عصر جديد(نمونه موردي كلان شهرتبريز)

هدف اين مقاله بررسي ميزان تاثيرپذيري رويكرد سازماندهي فضايي شهري و منطقه اي كلان شهرهاي ايران بر اساس تغييرات ساختارهاي اقتصادي عصر جديد با تاكيد بر كلان شهر تبريز است. زيرا به نظر مي‌رسد در شرايط عدم تطابق ساختار فضايي كلان شهرها كه عامل رشد اقتصادهاي ملي و ارتقا دهنده جايگاه بين المللي و جهاني كشورها هستند، با نقش و عملكرد متناسب با تغييرات ساختارهاي روز اقتصادي جهان، با مشكل تناقض‌هاي كالبدي نسبت به نقش بايسته شان مواجه شده و راه جهاني شدن كشور از طريق شهرهاي بزرگ براي آنها مسدود خواهدشد. در اين مقاله، اصول پايه‌اي براي برنامه ريزي فضايي شهري و منطقه اي و ضرورت توجه به نقش و جايگاه كلان شهرها با استفاده از آرا و نظريه پردازي هاي صاحب نظران اين حوزه از جمله دانيل بل، فريتزماكلوپ، آلوين تافلر، فرانك و بستر، يونجي ماسودا، سيمون نورا، آلن منك، مارك اوري پورات و مانويل كاستلز كه داراي ديدگاه‌هاي مرتبط با جامعه اطلاعاتي هستند، بررسي شده و مباني نظري طرح‌هاي توسعه و عمران كلان شهر تبريز مورد مقايسه تطبيقي قرار گرفته است. از نظر روش شناسي گردآوري و تحليل داده‌ها به صورت توصيفي و تحليل ثانويه بوده است كه در زير شاخه‌هاي پيمايشي و بررسي موردي كار پژوهش را پيش برده است. همچنين در تجزيه و تحليل اين مقاله از روش تحليل محتوايي، تطبيقي و آزمون tاستفاده شده است. عمده ترين يافته‌هاي مقاله عبارتند از: ويژگي‌هاي سازمان فضايي كلان شهرها بر اساس الزامات جامعه اطلاعاتي و ميزان استفاده از پاردايم اطلاعات در تدوين انگاره‌ها و اسناد طرح‌هاي توسعه و عمران شهري و منطقه اي كلانشهر تبريز كه از سال 1368 به امروز تهيه شده اند.