نقش تربيت ديني و عملي در كمال‌يابي انسان

انسان متجدد به ويژه جوان دوره جديد، در اثر تهاجمات فرهنگي و تبليغات سكولاريستي، گرفتار مشكلات اخلاقي و رواني شده است. اين مشكلات ناشي از آن است كه انسان در عصر تجدد، حقيقت انساني خود را نشناخته و يا آن را ناديده گرفته است و نقطه آرامش خود، يعني خداوند و تعاليم او را فراموش كرده است. تنها راه گريز از اين مشكلات بازگشت به دين حق، شناخت آن و عمل به تعاليم و آموزه‌هاي آن است. اسلام به عنوان آخرين و جامع‌ترين دين مي‌تواند در تعليم و تربيت انسان و نجات او از بحران‌هاي پيش رو، نقش اساسي و محوري ايفا نمايد. دوران جواني و نوجواني در تعيين شخصيت انسان، حساس و سرنوشت‌ساز است. براي استفاده صحيح از جواني، بايد به راهنمايي آگاه و آشنا به مسير و دور از خطا و اشتباه رو آورد و قرآن و احاديث صحيح معصومين (عليهم السلام) بهترين راهنما هستند. بنياد و اساس هرگونه اصلاح و زمينه براي پيشرفت و تعالي، دانش و بينش صحيح است. تعليم و تربيت است كه مي‌تواند اين دانش و بينش را براي جامعه تضمين و تهذيب نفوس مردم را به خوبي تقويت نمايد. تعاليم ديني و عملِ با اخلاص به آن‌ها، عامل موثر بلكه يگانه عامل در درمان و معالجه بيماري‌هاي اخلاقي و رواني است. بنابراين هدف تعليم و تربيت اسلامي، ساختن افراد اسلامي است. در اين مقاله با استناد به قرآن، احاديث و دلايل مستند، به تبيين، تحليل و نقد و بررسي موارد فوق پرداخته شده است.