بررسي ويژگي‌هاي جمعيت شناختي و ارزيابي وضعيت رواني اقدام كنندگان به خودكشي (تبريز، 1380)

Demographic characteristics and mental state evaluation of attempted suicide victims in tabriz in 2001

سابقه و هدف : خودكشي همـگام با تاريـخ بشـري اتفـاق افتـاده است و يكي از مهم‌ترين اورژانس‌هاي روانپزشكي مي‌باشد. همه‌گيرشناسي خودكـشي نقش مهمـي در مشخص‌كردن سلامت روان افراد جامعه دارد . مطالعه حاضـر به‌منظور تعييـن خصـوصيات جمعيت‌شناختي و ارزيابي وضعيت رواني افراد اقدام‌كننده به خودكشي در تبريز در سال 1380 انجام‌شده‌است. مواد و روش‌ها: ايـن مطالعه يك طرح توصيفي– مقطعي است كه در اجراي آن 301 بيمــار (170 زن و 131مـرد ) كه بـه مـراكـز بيمـارستـانـي عمومي ( سينا و امام خميني(ره) ) تبريز به‌دليل اقدام به خودكشي ارجـاع شده بودنـد، به روش نمونه‌گيـري آسان انتخاب شدند و با استفـاده از پـرسشنامه مشخصـات جمعيت شناختي ، مصاحبه بالينـي ساختـار يافتـه و قضـاوت روانپـزشكي مـورد بررسي قرار گرفتند . يافته‌هـا: نتـايج نشان دهنده اين است كه بالاترين ميزان اقدام به خودكشي در هر دو جنس در سنين 26-17 سـال بوده است. 4/80 درصد افراد اختلالات روانپزشكي داشتند. شايع‌ترين اختلالات شامل اختلال افسردگي و اختلال انطباق با تابلوي افسردگي بود. شايع‌ترين روش‌هاي اقدام به خودكشي در هر دو جنس مصرف بيش از حـد دارو ( 1/71% ) و مسموميت با مـواد سمي (60/20% ) بـود . بالاترين ميزان اقدام به خودكشي در افراد مجرد ، زنان خانه دار ، افراد بيكار و افراد با تحصيلات مقطع تحصيلي راهنمايي بوده است . بحث : به نظر مي‌رسد وجود اختلالات رواني و يا سابقه آن‌ها شاخص‌هاي خطر با همبستگي مثبت براي خودكشي باشند و افراد اقدام كننده به خودكشي نسبتاً جوان هستند .