اثر بخشي آموزش مهارت‌هاي خود نظم بخشي بر شادكامي دانش‌آموزان دختر اول دبيرستاني

هدف از پژوهش حاضر اثر بخشي آموزش مهارت‌هاي خود نظم بخشي بر شادكامي دانش‌آموزان دختر اول دبيرستاني است. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بوده و جامعه آماري شامل 137 نفر از دانش‌آموزان دختر پايه اول متوسطه دبيرستاني واقع در منطقه 5 تهران بود. نمونه آماري شامل30 نفر دانش‌آموز بود كه به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و تصادفي قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش پرسشنامه شادكامي آكسفورد و پرسشنامه راهبردهاي يادگيري خود تنظيمي پينتريچ(MSLQ) بود. گروه آزمايش در شش جلسه آموزش مهارت‌هاي خود نظم بخشي شركت كردند، ولي در گروه كنترل هيچ گونه مداخله‌اي صورت نگرفت. براي تحليل داده‌ها از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون t مستقل استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين دو گروه (در نمره شادكامي و خود نظم بخشي) تفاوت معناداري وجود دارد (0001/0P < ). بدين صورت كه كاربرد آموزش مهارت‌هاي خود نظم بخشي، ميزان شادكامي دانش‌آموزان را افزايش داده و اين حالت بعد از گذشت يك ماه نيز حفظ شده است. همچنين گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل، عملكرد بهتري در يادگيري خود نظم بخشي نشان دادند.